Bij kennelhoest is er meestal niet één vaste ziekteverwekker aan te wijzen. Verschillende virussen en bacteriën kunnen klachten veroorzaken. Dierenartsen spreken daarom ook wel over CIRDC: een verzamelnaam voor besmettelijke luchtweginfecties bij honden. Vaccinatie helpt om het risico op bepaalde infecties en ernstige klachten te verkleinen, maar een gevaccineerde hond kan nog steeds klachten krijgen. Bovendien kan een hond al besmet zijn voordat je iets merkt. Daarom is het verstandig om vaccinatie altijd te combineren met andere maatregelen, zoals goede hygiëne, dagelijkse observatie en duidelijke afspraken over isolatie.
- Kijk goed naar iedere hond
Bij binnenkomst controleer je natuurlijk de vaccinatiestatus van een hond, maar kijk ook goed naar het dier zelf. Hoest of niest de hond? Is de ademhaling normaal? Gedraagt hij zich zoals verwacht, eet en drinkt hij goed en zijn er veranderingen in ontlasting of activiteit? Blijf dit tijdens het hele verblijf volgen. Voor bedrijfsmatig gehouden huisdieren is een dagelijkse gezondheidscontrole verplicht. Daarbij wordt onder andere gekeken naar gedrag, lichamelijke gezondheid, ziekteverschijnselen en de opname van voer en water.
Medewerkers die dagelijks tussen de honden werken, merken vaak als eerste dat er iets verandert. Zorg daarom dat zij weten waar ze op moeten letten en waar bijzonderheden worden vastgelegd. Hoe eerder veranderingen worden opgemerkt, hoe sneller je kunt beoordelen of extra maatregelen nodig zijn.
- Zorg dat isolatie ook echt werkt
Wanneer een hond tijdens zijn verblijf begint te hoesten, is alleen ‘even apart zetten’ niet voldoende. Voor bedrijfsmatig gehouden huisdieren gelden eisen voor quarantaine, isolatie en afzondering. Een isolatieruimte moet gescheiden zijn van de overige huisvesting, zodat contact met andere dieren zoveel mogelijk wordt voorkomen.
Kijk daarbij ook naar de dagelijkse werkwijze rondom zo’n ruimte. Welke medewerker verzorgt de hond? Welke materialen blijven in de isolatieruimte? In welke volgorde worden verblijven schoongemaakt? En hoe voorkom je dat ziekteverwekkers via handen, kleding of materialen worden meegenomen naar andere honden? Ook ventilatie verdient aandacht. Goede luchtverversing helpt om de hoeveelheid ziekteverwekkers en irriterende stoffen in de ruimte te beperken. Een aparte ruimte is dus een belangrijk onderdeel, maar de manier waarop je ermee werkt bepaalt uiteindelijk hoe effectief de isolatie is.
- Leg vooraf vast wie wat doet
Tijdens een mogelijke uitbraak wil je niet voor iedere stap opnieuw hoeven overleggen. Leg daarom vooraf vast wanneer een hond apart wordt geplaatst, wanneer je de dierenarts belt en wie besluit om tijdelijk geen nieuwe honden op te nemen. Maak ook afspraken over welke medewerkers zieke of verdachte dieren verzorgen, welke schoonmaak- en hygiënemaatregelen gelden en welke materialen alleen in de isolatieruimte worden gebruikt.
Neem ook de communicatie mee in het protocol. Wanneer informeer je een eigenaar en wie doet dat? Welke informatie deel je met andere klanten als er mogelijk sprake is van een besmettelijke aandoening? Hoe concreter deze afspraken zijn, hoe kleiner de kans op misverstanden op een moment dat snel handelen nodig is.
- Maak duidelijke afspraken met eigenaren
Ook de communicatie met hondeneigenaren hoort bij een goed infectieprotocol. Leg vooraf uit welke gezondheids- en vaccinatievoorwaarden je hanteert en vraag eigenaren om klachten of recente ziekte vóór het verblijf te melden. Zo verklein je de kans dat een hond met beginnende klachten wordt opgenomen zonder dat je daarvan weet.
Leg daarnaast vast wat er gebeurt wanneer een hond tijdens het verblijf ziek wordt. Wie mag toestemming geven voor onderzoek of behandeling? Welke dierenarts wordt ingeschakeld? Hoe neem je contact op met de eigenaar en hoe ga je om met eventuele dierenartskosten? Duidelijke afspraken vooraf helpen om onduidelijkheid te voorkomen op een moment dat er al zorgen zijn over een hond. Wees wel voorzichtig met heel absolute formuleringen in algemene voorwaarden, bijvoorbeeld dat alle kosten in iedere situatie automatisch voor de eigenaar zijn. De precieze verantwoordelijkheid kan per situatie verschillen.
Een protocol moet vooral werken in de praktijk
Een protocol kan op papier helemaal kloppen en toch weinig helpen als medewerkers niet precies weten wat ze moeten doen. Je kunt dat eenvoudig testen door verschillende medewerkers dezelfde situatie voor te leggen: een hond begint tijdens zijn verblijf te hoesten. Weten zij waar de hond naartoe moet, wie ze moeten informeren, welke materialen ze mogen gebruiken en wanneer de dierenarts wordt gebeld?Krijg je heel verschillende antwoorden, dan is het verstandig om het protocol opnieuw met het team door te nemen. Bespreek praktijksituaties, maak afspraken concreet en zorg dat belangrijke informatie makkelijk terug te vinden is. Zo wordt infectiepreventie geen document dat ergens in een map staat, maar een vast onderdeel van de dagelijkse werkwijze in je hondenpension, kennel of opvang.
